تبليغاتX
کاغذ مچاله
جمعه دهم اسفند 1386
تورا دوست دارم...
تو را به جاي همه کساني که نمي شناختم دوست مي دارم
تو را به جاي همه روزگاراني که نمي زيسته ام دوست مي دارم
براي خاطر عطر گستره ي بيکران و براي خاطر عطر نان گرم
براي خاطر برفي که آب مي شود، براي نخستين گل
براي خاطر جانوران پاکي که آدمي نمي رماندشان
تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم
تو را به جاي همه کساني که دوست نمي دارم دوست مي دارم
جز تو، که مرا منعکس تواند کرد؟ من خود، خويشتن را بس اندک مي بينيم.
بي تو جز گستره يي بي کرانه نمي بينيم
ميان گذشته و امروز.
از جدار آيينه ي خويش گذشتن نتوانستم
مي بايست تا زندگي را لغت به لغت فراگيرم
راست از آن گونه که لغت به لغت از يادش مي برند.
تو را دوست مي دارم براي خاطر فرزانه گي ات که از آن من نيست
تو را به خاطر سلامت
به رغم همه آن چيزها که جز وهمي نيست دوست دارم
براي خاطر اين قلب جاوداني که بازش نمي دارم
تو مي پنداري که شکي، به حال آن به جز دليلي نيست
تو همان آفتاب بزرگي که در سر من بالا مي رود
بدان هنگام که از خويشتن در اطمينانم

 

پل الوار. ترجمه احمد شاملو

نوشته شده توسط محدثه در 14:22 | | لینک به این مطلب
یکشنبه یازدهم آذر 1386
مدعی..........

ادعاي ماندن سخت بود


ادعاي رفتن آسان


و ادعاي عشق، ساده‌ترين سلام تو


فاصله‌ها، تنهايم گذاشتند


نه از تنهائي ترسيدم، نه از فاصله


چهرة تو آخرين دروغ ساده بود


آهاي مدعي!‌آهاي

نوشته شده توسط محدثه در 13:36 | | لینک به این مطلب
شنبه نوزدهم آبان 1386
حسرت همیشگی...
حرف های ما هنوز نا تمام ...

تا نگاه میکنی :

وقت رفتن است  باز هم همان حکایت همیشگی!

پیش ار آنکه با خبر شوی 

لحظهُ عزیمت تو ناگزیر میشود

آی...

ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان

چقدر زود دیر میشود!

قیصر امین پور    بهمن ۱۳۶۹

نوشته شده توسط محدثه در 14:4 | | لینک به این مطلب
دوشنبه بیست و سوم مهر 1386

گوش‌هايت حق را مي‌شنوند يا فرار مي‌كني از ذوق نور


چشم‌هايت حق را مي‌بيند يا مي‌بندي راه طعم نور


دستهايت حق را جستجو مي‌كند يا كوتاه مي‌كني انگشتهايت را از لمس نور


با حقيقت همسايه‌اي يا ترسان


اگر حق مي‌گويي، اگر حق مي‌بيني، اگر حق مي‌ياي


تو در دامنة نور پائين از حراء منتظر نشسته‌اي


تا او بيايد. او كه آمدنش دليل بودن افلاك است.


او والا پيامدارمحمد(ص)

نوشته شده توسط محدثه در 15:51 | | لینک به این مطلب
یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386

دیوار اتاقم را بلندتر می سازم


 

دیواری تا همسایگی آخرین نوار رنگین کمان


 

دیوار اتاق را با اشک و خاک گل می کنم


 

وبا بوسه اشتیاق شاقول


 

بلندترین دیوار تا همسایگی پرواز خیال


 

طولانی ترین دیوار تا رسیدن هر ستون به ستونی دیگر


 

برای خط زدن نیامدن هایت بازهم اندازه نیست


 

هرجمعه نیامدنت را با خطی سبز بر سینه دیوارم می کارم


 

مزرع سبز فلک شد دیوارم


 

وداس انتظار چیزی ندروید نیامدی تو


 

نیامدی


 

واپسین پیچک نفس انتظار را


 

به شماره انداخت


 

تاصفای تو سعی انتظار را هروله می کنیم


 

نیامدی تو نیامدی

نوشته شده توسط محدثه در 6:11 | | لینک به این مطلب
جمعه بیست و سوم شهریور 1386
بچگی...

بچگی می کنی و هیچ وقت ،فراموشم نمی کنی....
بچگی می کنی و تا خود غروب، ستاره ها را ،پشت دست هایت قایم می کنی....
باز بچـــــــه می شوم ،در دفتر خاطراتت که
یک صفحه ،بـــــــــرگ چسبیده....
یک صفحه مــــــــاه...
یک صفحه ،تـــــــــو...
و هر صفحه مــــــــن...
بچگی می کنی و دفترت را تا روییدن صبـــح، زیر خاک باغچه می کاری..
بازیچه می شوم در روشـــــــنا....
حقیقت می شوم در تنگــــــنا....
و می فهمم کودکی را ،وقتی، روی زانوی دفتر خاطراتت خوابم می برد....
من ، باز هم بچـــــــه می شوم..
باز هم ،بچگی می کنم....
و باز هم ،بازیچه ی دفترت می شوم..
روشــــــــــــنا.....تنگـــــــــــنا.....کودکـــــــــی

نوشته شده توسط محدثه در 2:32 | | لینک به این مطلب
دوشنبه نوزدهم شهریور 1386
خودت باش.....

به یاد اور خویشتن را ... خودت باش و بسپار فراموش نشوی در گیر و دار این دنیای فانی ....
فراموش نکن انچه که هستی را

بزن نقش خود را و بساز ساز خود را
محو تماشای چشمک ستارگان نشو
اسمان نیز گاه دروغین میشود
در حصار خود اسیر خودپرستی نشو
پاره کن هرچه نقش فریبنده ی زیست را که بر تنیده ای
اسمانی شو

نوشته شده توسط محدثه در 3:44 | | لینک به این مطلب
جمعه شانزدهم شهریور 1386
سرسره.....
مي دوني فلسفه اختراع سرسره براي بچه ها چيه؟ مي خوان از بچگي به ادم ياد بدن كه صعود چقدر سخت و سقوط چه اسونه

نوشته شده توسط محدثه در 0:48 | | لینک به این مطلب
چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386
تقدیر.........

تقدير هميشه حرف خودش مي‌زنه


تقدير نه به من نه به تو اجازه نمي‌ده كه راه خودمون بريم


تقدير گاهي مچ ما را سر بزنگاه به هم رسيدن مي‌گيره


تا حالا چقدر شده كه سلام نكرده مجبورشي بري


تا حالا چند بار شده كه نصفه راه برگردي و اداي موندن اختياري رو در بياري


تا حالا براي اين همه غصه؛ دلت لرزيده


تا حالا پا پيش كشيدي، تا حالا مجبور شدي همه چي رو بذاري و بري؟


تقدير هميشه حرف خودشو مي‌زنه


چقدر سخته كه براي آخرين بار بگي خداحافظ


تا حالا چند بار گفتي: خداحافظ، چند بار؟


آه از اين خداحافظ 

نوشته شده توسط محدثه در 1:51 | | لینک به این مطلب
یکشنبه یازدهم شهریور 1386
چهار راه ..........
بارها و بارها به چهارراهی رسیده ام!

راه چه گونه ادامه میابد؟

چه کسی مسیر را بلد است؟

هر کس قطب نمای زنده گی اش را

در قلب خود حمل می کند!

تعجب نکن اگر

بعد از بسیاری از چهارراه ها

مجبور باشی تنها ادامه دهی

راه را نشناسی!

به قطب نمایت اعتماد کن!

فقط اوست که تورا

به هدفت می رساند!

نوشته شده توسط محدثه در 0:40 | | لینک به این مطلب
چهارشنبه هفتم شهریور 1386
در حسرت دیدار تو.......
 اي كاش مي دانستم چشمان پاك كدامين خاك حضور سبز تو را به تماشا نشسته است و بر نومي قدم هايت بوسه مي زند.
 
 
نوشته شده توسط محدثه در 6:1 | | لینک به این مطلب
یکشنبه چهارم شهریور 1386
زندگی
زندگي كوتاهتر از آن است كه به خصومت بگذرد و قلب ها گرامي تر از آنند كه بشكنند آنچه از روزگار به دست مي آيد با خنده نمي ماند و آنچه از دست برود با گريه جبران نمي شود فردا خورشيد طلوع خواهد كرد حتي اگر ما نباشيم
نوشته شده توسط محدثه در 4:24 | | لینک به این مطلب
پنجشنبه یکم شهریور 1386

یکبار در یکی از دبیرستان های تهران هنگام برگذاری امتحانات سال اخر به عنوان موضوع انشا این مطلب داده شد "شجاعت یعنی چه؟" محصلی در قبال این موضوع فقط نوشته بود"شجاعت یعنی این" و برگه خود را سپید تحویل داد و رفت!

اما برگه آن جوان دست به دست دبیران گشته بود و همه به اتفاق بدون استثنا به ورقه سپید او ۲۰دادند 

نوشته شده توسط محدثه در 4:18 | | لینک به این مطلب
پنجشنبه یکم شهریور 1386
نيروي جاذبه ي زمين همه چيز را تحت تاثير قرار مي دهد ، اگر خواستي تيري را به هدف بزني كمي بالاتر را نشانه بگير .(هنري لانگ فيلو)
نوشته شده توسط محدثه در 2:14 | | لینک به این مطلب
دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386
قربانی.........

کاش قلبم درد پنهاني نداشت چهره ام هرگز پريشاني نداشت برگهاي

آخر تقويم عشق حرفي از يک روز باراني نداشت کاش مي شد راه

سخت عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت

نوشته شده توسط محدثه در 2:52 | | لینک به این مطلب